Prolog

                                 PROLOG 

Patrze na moją kochającą się rodzinę- dzieci biegały po całym domu, a ja z moim mężem oglądaliśmy ze wzruszeniem nasze stare zdjęcia.Często zastanawiam się jakby potoczyło się moje życie, gdybym nie spotkała tak wspaniałych ludzi, w tym mojego męża. 
************
Pogrążona w ciemności tego zabieganego świata, chowałam się w czarnej uliczce i biegłam dalej. Najważniejsze osoby w moim życiu, nie zwracały na mnie uwagi. Po raz kolejny usiadłam na miękkim piasku i zanurzyłam stopy w słonej wodzie. Patrzyłam na chowające się za horyzontem słońce-wielką gazową kulę dającą światło, a raczej życie ludziom na Ziemi. Po głowie krążą mi różne myśli, lecz jedna całkowicie utkwiła w moim serce, nagle poczułam smutek, a zarazem złość, miałam ochotę wykrzyczeć to całemu światu. Lecz ja szara myszka, zagubiona w tym zawiłym życiu nie potrafiłam okazywać emocji. Na co dzień kryłam się pod maską dziewczyny wrednej i zołzowatej- nie otwierałam się przed nikim, nie miałam przyjaciół wszyscy się mnie bali i odpowiadało mi to. Taka była właśnie dawna Laura Marano i to właśnie jej dawnemu życiu przyjrzymy się dokładnie.
************************
Hej!!! To znowu ja, mam nadziej, że podobał wam się prolog i będziecie czytać moje wypociny dalej. 
Next prawdopodobnie za tydzień. 
Macie już jakieś pomysły, jak chcielibyście się nazywać. Piszcie w komentarzach :D 
Dziękuję <3